וַיַּ֜עַל וַיִּשְׁכַּ֣ב עַל־הַיֶּ֗לֶד וַיָּשֶׂם֩ פִּ֨יו עַל־פִּ֜יו וְעֵינָ֤יו עַל־עֵינָיו֙ וְכַפָּ֣יו עַל־כפו [כַּפָּ֔יו] וַיִּגְהַ֖ר עָלָ֑יו וַיָּ֖חָם בְּשַׂ֥ר הַיָּֽלֶד׃
און ער איז אַרױף און האָט זיך געלײגט איבערן קינד, און האָט אַרױפֿגעטאָן זײַן מױל אױף זײַן מױל, און זײַנע אױגן אױף זײַנע אױגן, און זײַנע הענט אױף זײַנע הענט, און ער האָט זיך אױסגעצױגן אױף אים, ביז דער לײַב פֿון ייִנגל איז געװאָרן װאַרעם.
Rashi
And he spread himself upon him. [Targum] Yonoson rendered ‘וְאַלְהֵי עֲלוֹהִי’, an expression of weariness.26I.e., “he laid exhausted upon him.” There is a similar word in the Beraisa of Ha’azinu and in Sifrei. But Menachem rendered ‘וַיִּגְהַר’, an interpretation of the word according to its context, “he prostrated himself upon him.”27See I Melochim 18:42.
Metzudat David
it was the influence of his vital organs invigorating the vital organs of the lad